Kind en echtscheiding

Echtscheidingen komen de laatste jaren steeds vaker voor. Jaarlijks maakt 1,6% van alle thuiswonende kinderen een echtscheiding mee. Voor een kind is een echtscheiding een hele heftige gebeurtenis, die zijn sporen behoorlijk kan nalaten. Het is daarom ook van belang dat ouders de kinderen in deze situatie altijd voorop stellen, en dat kan lastig zijn. Een scheiding gaat bijna altijd gepaard met veel verdriet en emotie bij één of beide ouders. Kinderen cijferen zichzelf automatisch weg omdat ze zien hoe verdrietig papa of mama is. Ze willen hen niet tot last zijn, dus stoppen ze hun eigen verdriet en emoties weg en sluiten zich af.

Het is heel belangrijk om vanaf het begin open en eerlijk te zijn naar kinderen en naar hun mening te vragen. Ze moeten de ruimte krijgen om vragen te stellen en hun emoties te tonen. Ze mogen boos en verdrietig zijn, zij hebben hier immers niet voor gekozen. Onverwerkt verdriet en woede worden automatisch weggestopt. Na een lange tijd zijn deze emoties zo ver weggestopt dat het kind (of misschien de inmiddels puber of jongere) geen idee heeft dat deze onverwerkte emoties er zijn en voor problemen in het dagelijks functioneren zorgen. Kinderen die een scheiding meemaken of hebben meegemaakt hebben altijd hulp nodig bij het verwerken hiervan.

Ik heb veel ervaring met kinderen die een echtscheiding hebben meegemaakt en ik kan ze helpen om hiermee om te gaan. Meestal zijn er maar een paar sessies voor nodig, omdat het voornamelijk gaat om het vrijlaten van de gevoelens omtrent de scheiding die het kind misschien eerder niet heeft durven of kunnen tonen. Het aantal sessies is natuurlijk afhankelijk van hoelang deze gevoelens en onverwerkte emoties er al zitten bij het kind. Als de scheiding al lang geleden is en het kind heeft hier nog nooit over kunnen praten, zal het langer duren om deze emoties weer naar boven te krijgen en zullen er dus meer sessies nodig zijn. Het kan heel bevrijdend zijn als kinderen eenmaal weten dat het niet raar is dat ze boos of verdrietig zijn en ze zich zeker niet schuldig hoeven te voelen. Dan staat het de verdere ontwikkeling van het kind meestal niet meer in de weg.

Werkwijze

Kun je vinden onder het kopje kindercoaching.